شهادت سرور و سالار شهيدان حضرت ابا عبدالله حسين (ع ) و ياران با وفايش به جامعه شيعيان تسليت و تعزيت عرض مي نماييم .
دهر بر مراد سفلگان می چرخد تا تو در كشاكش بلا امتحان شوی و این ابتلائات نیز پیوسته می رسد تا رغبت تو در لقای خدا افزون شود ... پس ای دل ، شتاب كن تا خود را به كربلا برسانیم ! می گویی : مگر سر امام عشق را بر نیزه ندیده ای و مگر بوی خون را نمی شنوی ؟ كار از كار گذشته است . قرن هاست كه كار ازكار گذشته است ... اما ای دل ، نیك بنگر كه زبان رمز ، چه رازی را با تو باز می گوید : كلّ ارض كربلا و كلّ يوم عاشورا . يعني اگرچه قبله در كعبه است ، اما فَاينَما تُوَلّوا فَثمّ وَجهُ الله . یعنی هر جا كه پیكر صد پاره تو بر زمین افتد ، آنجا كربلاست ؛ نه به اعتبار لفظ و استعاره ، كه در حقیقت ، و هر گاه كه عَلَم قیام تو بلند شود عاشوراست ؛ باز هم نه به اعتبار لفظ و استعاره ، و اگر آن قافله را قافله عشق خواندیم در سفر تاریخ ، یعنی همین .
لیرغب المؤمن فی لقاء ربه ... عجب رازی در این رمز نهفته است ! كربلا آمیزه كرب است و بلا ... و بلا افق طلعت شمس اشتیاق است ، و آن تشنگی كه كربلاییان كشیده اند ، تشنگی راز است ، و اگر كربلاییان تا اوج آن تشنگی ــ كه می دانی ــ نرسند ، چگونه جانشان سرچشمه رحیق مختوم بهشت شود ؟ آن شراب طهور كه شنیده ای بهشتیان را می خورانند ، میكده اش كربلاست و خراباتیانش این مستانند كه این چنین بی سر و دست و پا افتاده اند . آن شراب طهور را كه شنیده ای ، تنها تشنگان راز را می نوشانند و ساقی اش حسین است ؛ حسین از دست یار می نوشد و ما از دست حسین .
الا یا ایّها السّــــــاقی ادر کأساً و ناولها
که عشق آسان نمود اول ، ولی افتاد مشکل ها
