" (من و خداوند هر روزصبح فراموش میکنیم او خطا های مرا...ومن ... الطاف او را) نه ...فردا نه...چند ساعت بعد هم نه ...چند ثانیه دیگر هم نه ... همین الآن... ه برای مادرت یک کاری بکن... اگر زنده است / دستش را... اگر به آسمان رفته است /روحش را ... اگر پیشت نیست / یادش را ...اگر قهری / چهره اش را ... اگر آشتی هستی / پایش را ... ببوس  (از من راضی باش مادر) "

 

" شعری از فریدون مشیری:

من خدا را دارم/کوله بارم بر دوش/سفری تا ته تنهایی محض.

/سازکم با من گفت:/"هرکجا لرزیدی/از سفر ترسیدی/تو بگو از ته

دل من خدا را دارم."/من و سازم چندیست/که فقط با اوییم... "

 

در کدام رودخانه می شویی پیراهن دلتنگی هایت را
که دیگر بوی گذشته را نمی دهی ؟!
در کدام حوض اسیر کرده ای ماهی کوچک دلت را ،
که دیگر شوقی نداری برای دل به دریا زدنم ؟!
در کدام باغچه عاشق شده ای ،
که عطر شب بوهای باغ بهارم دیگر مستت نمی کند ؟!

هر که ما را ياد کرد، ايزد مر او را یاد باد!

هر که ما را خوار کرد، از عمر برخوردار باد!

هر که اندر راه ما خاری فکند از دشمنی

هر گلی کز باغ وصل‌اش بشکفد، بی‌خار باد!
در دو عالم نيست ما را با کسی گرد و غبار
هر که ما را رنجه دارد، راحت‌اش بسيار باد!

ادامه نوشته

روزی سقراط حکیم مردی را دید که خیلی ناراحت و متآثر است. علت ناراحتی اش را پرسید. پاسخ داد:

در راه که می آمدم یکی از آشنایان را دیدم.سلام کردم.

جواب نداد و با بی اعتنایی و خود خواهی گذشت و رفت

و من از این طرز رفتار او خیلی رنجیدم.

ادامه نوشته